شریعتی گفت آنچه در کویر زیبا می روید خیال است و من می گویم آنچه در کوهستان پا میگیرد کمال است. آنجا آفتاب بر ماسهها میتازد و سراب دیده را میفریبد، اینجا قلهها سر به فلک میسایند و حقیقت را به دیده میکشند. کویر، خواب است و خاموشی، کوهستان، بیداری است و بالندگی. کوه، آزمون است و اندوه، صعود است و جستوجو. هر گام، مبارزهای است با شیبهای تند، هر دم، نبردی است با بادهای سرد. در کویر، وهم از دل سکوت زاده میشود، در کوهستان، حقیقت از ژرفای صخرهها بیرون
برچسب:
نویسنده: سپیده شاکری